CO OZNACZAJĄ KOLORY SZLAKÓW

Powszechnie utarło się, że kolory szlaków pieszych w Polsce oznaczają ich stopnień trudności, przy czym przejście czarnym szlakiem jest zawsze najtrudniejsze. Gdzieniegdzie można także wyczytać lub usłyszeć, że kolor żółty oznacza wędrówki w słońcu, niebieski nad wodą, a zielony lasem. Jest to oczywiście błędna interpretacja. Szlaki turystyczne mają pięć kolorów (czerwony, niebieski, zielony, żółty i czarny) i nie informują turystów o poziomie trudności danej trasy.

Śpieszymy zatem wyjaśnić, że szlak czerwony oznacza szlak najważniejszy i najbardziej atrakcyjny pod względem krajobrazowym, często nazywany też szlakiem głównym. Przykładem może być tutaj Główny Szlak Beskidzki który biegnie od Wołosatego w Bieszczadach do Ustronia w Beskidzie Śląskim (500 km) lub z naszego podwórka Główny Szlak Puszczy Kampinoskiej z Dziekanowa Leśnego do Brochowa (55,8 km).

Drugimi co do atrakcyjności są szlaki niebieskie. Tymi kolorami oznaczane są długie szlaki turystyczne, które prowadzą przez ciekawe i atrakcyjne pod względem widokowym tereny. Szlak oznaczony kolorem zielonym oznacza zazwyczaj krótszą trasę, która poprowadzi piechura do charakterystycznego, wartego odwiedzenia miejsca. Szlaki żółte określane są szlakami łącznikowymi, którymi można dojść do innej trasy lub do konkretnego punktu na mapie. Szlakami łącznikowymi, ale krótszymi są również szlaki czarne.

Warto dodać, że pierwsze szlaki turystyczne zostały wyznaczone z inicjatywy Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego jeszcze pod koniec XIX w., a obecnie w Polsce funkcjonuje ponad 63 tysiące tras turystycznych.

Szlaki turystyczne pełnią bardzo istotną rolę w Kampinoskim Parku Narodowym, są bowiem w połączeniu ze ścieżkami dydaktycznymi i szlakami rowerowymi jedynymi dopuszczalnymi ścieżkami poruszania się po ich terenie. Powyższy opis ogólnego oznaczania szlaków pasuje jak ulał do tras wyznaczonych na terenie KPN.